Παρασκευή 29 Αυγούστου 2014


Building Resilience to cope with the Teaching Challenges

by Dr. Theodora Papadopoulou


The new academic year is flirting us and another educational trip is about to begin for both teachers and students. The excitement and desire for exploration is also accompanied by the anxiety of reaching the high expectations that all parties have set for themselves.
Younger students are eager to have a great time with their peers in a safe school environment that offers unconditional support every time they need it whereas older ones remain focused on successfully passing the exams and receiving the certificates they so eagerly want.
Both parents and teachers seek ways to increase students’ commitment to their goals without leading them to emotional and psychical burn out. What is worth considering though is that educators and most particularly the new ones, are also threatened by physical and emotion exhaustion. The aim of this article is to identify how internal strengths and external strategies promote teacher resilience.
It is very important to sustain the teachers’ commitment and reduce teacher s’ attrition throughout the academic year.
Let’s start by exploring the resilience process for every individual. According to Richardson, Neiger, Jensen and Kumpfer (1990), the resilient process is a function of conscious or unconscious choice. It is explained as an interaction with the environment and making a choice to reintegrate with resilience back to a state of stability or to continue in a state of uncertainty. This means that people have a choice -consciously or unconsciously- of how their reactions to the various disruptions of life will shape their future. The coping process or “resilience” could result in growth, knowledge and self- understanding or possibly not.
Masten (1994) underlines that the term “resiliency” carries the implication of a
personality trait. We should bear in mind that the conceptions regarding resilience as a process are emerging from various scientific fields such as psychiatry, psychology and sociology. The idea of resilience as a process, that people can learn to bounce back from negative life experiences, is a fairly new approach. It challenges people and educators in particular to focus on strengths instead of deficits.
Many of us keep wondering whether all individuals are able to engage themselves into a resilience building process.
It seems that when an individual of any age encounters adversity, he/she
experiences individual and environmental protective aspects that buffer against adversity.
With enough “protection”, the individual adapts to that adversity without experiencing a significant disruption in his/her life (Silliman, 1998).
The individual stays within a comfort zone or moves to a level of increased
resilience because of the emotional strength and healthy coping mechanisms developed in the process of overcoming the adversity. It should be noted that without the necessary protection, an individual may go through a process of psychological disruption. It is well known that stress evokes tension. Thus, the psychological changes that accompany stress reactions lead to a disruption in life (Flach, 1997). Over time the individual incorporates the processes from that disruption. The availability though of personal and environmental protective factors may govern the type of behaviours incorporated. Richardson et al., 1990, believe that positive or negative behaviour assimilation is just the process of life.
The resilient individual, throughout the various stages of life, develops problem solving skills. That means that resilient people are aware of how to find and use information to solve problems. When they face various  difficulties in life, they employ a problem solving model in order to determine alternatives for dealing with their dilemma (Jones, 2003).
According to Wolin and Wolin (1993), internal resiliencies are: initiative, independence, insight, relationship, humour, creativity, and morality.
Henderson and Milstein (2003) indicate there are also individual internal
protective practices that promote resiliency-facilitating behaviours.
These behaviours are:
Gives of self in service to others and /or a cause
Uses life skills, including good decision making, assertiveness, impulse
    control, and problem solving
Has ability to be a friend, ability to form positive relationships
Has sense of humour
Has self discipline
Has independence
Has positive view of personal future
Has flexibility
Has capacity for and connection to learning
Has self-motivation
Has personal competence, is “good at something”
Has feelings of self-worth and self-confidence
An understanding of how adults exposed to both personal and work-related
stress bounce back is a relatively new but very interesting field of study. It is proved though that the process of resilience building in adults is similar to the one for children (Richardson et al., 1990).  Benard (1991) characterizes resilient children as socially competent, with life skills such as problem solving, critical thinking and the ability to take initiative. Resilient children usually have special interests, goal directedness and motivation to achieve in both school and in life (Benard, 1991).
Higgins (1994) characterizes resilient adults similarly. According to Maddi and Khoshaba (2005) resilience could be learned in adulthood. They state that resilience is not just an ability one is born with, but something all people can learn and improve. This, of course, opens a new window to the role of parents, educators and society itself.
There are six consistent strategy themes -bonding, boundaries, life skills, support, high expectations, and meaningful opportunities- that show how schools as well as families and communities can provide both the environmental protective factors and the conditions that foster individual protective factors. Educational organisations of all kinds must have practices that operate to build resilience by enhancing a sense of inner self, which in turn allows the individual to build the skills needed for engagement with the outer world (Robinson, 2000).
The question is whether the beginning teacher who faces situational hazards is able to build resilience. Traits such as good self-esteem, adaptability and achievement goals do act as buffering strategies.
Another equally important factor that helps teachers to build resilience is the positive feedback and relationships that they receive and build with students, parents, and fellow colleagues. The relationship support that teachers receive helps them build a sources of confidence, motivation, and self-efficacy. (Milner, 2002).
The feeling of being an effective educator is being challenged by multiple factors. All educators, and most particularly EFL teachers, face serious challenges throughout the academic year.  Not only do they have to work long hours including out of school preparation and the creation of extra curriculum  material in order to make their lessons appealing and effective to students, but also cope with all they types of difficulties students may encounter. Learning differences, cultural diversities and negative learning and personal experiences are some of the challenges that educators have to successfully cope with.  What is more, they must successfully cooperate and communicate with colleagues and parents. For all the reasons mentioned above, they should build strong resilience in order to sustain their passion and desire for work even in a  not very fruitful work environment.
Since for some researchers, resilience is no longer considered an innate trait, but a process that happens through an interaction between the individual and the environment, it would be wise to encourage teachers to take ownership of their behaviour and become more resilient in order to avoid burn out. The obstacles will never cease to exist in any field and the chaotic nature of life is definitely going to continue.
Teachers need to develop strategies for resilience in order to enable themselves to thrive in difficult environments and continue being role models for their students. On top of everything, we should not forget that resilient teachers  can  create resilient students both in school and in life.


References

Benard, B. (1991). Fostering resiliency in kids: Protective factors in the family, school, and community. San Francisco: Western Regional Educational Laboratory.

Flach, F. (1997). Resilience: The power to bounce back when the going gets tough! New York: Hatherleigh Press.

Jones, J. (2003). Building resiliency. Retrieved in August, 2011 from
http://www.askdrjami.org/resiliency/resiliency.html.

Johnson, S. (2006). The workplace matters: Teacher quality, retention, and effectiveness. Washington DC: National Education Association.

Maddi, S.R., & Khoshaba, D.M (2005). Resilience at work. New York: AMACOM. American Management Association.

Milstein, M.M., & Farkas, J. (1988). The overstated case of educator stress. Journal of Educational Administration, 26, 232-249.

Wolin, S.J. (2004). Presenting a resilience paradigm for teachers. In H.Waxman, Y. Padron, & J. Gray (Ed). Educational resiliency: Student, teacher, and school perspectives (pp. 189-204). Greenwich, C: Information Age Publishing.




'Παράγοντες Κινδύνου για την Ψυχοκοινωνική Ανάπτυξη του Παιδιού'
Από τον κύριο Ανδρέα Χαμουζά, Παιδοψυχίατρο- Ψυχοθεραπευτή


Βρείτε μας και στο Facebook : Φίλοι Ψυχικής Υγείας Παιδιού και Εφήβου
 
Ως παράγοντες επικινδυνότητας ορίζουμε εκείνους τους παράγοντες που η παρουσία τους θα αυξήσει την πιθανότητα σε ένα παιδί να παρουσιάσει μια συναισθηματική διαταραχή ή ένα πρόβλημα συμπεριφοράς σε σχέση με άλλα παιδιά στο γενικό πληθυσμό. Οι παράγοντες αυτοί γενικότερα είναι σε θέση να εμποδίσουν την πορεία προς την ψυχική υγεία του παιδιού και συνεπώς του ενήλικα.

Κάποιες ερευνητικές προσπάθειες προτείνουν έναν διαχωρισμό των παραγόντων κινδύνου για την ομαλή ανάπτυξη του παιδιού σε β ι ο λ ο γ ι κ ο ύ ς και π ε ρ ι β α λ λ ο ν τ ι κ ο ύ ς . Το σύνολο των παραγόντων αυτών λαμβάνεται υπόψιν προκειμένου να σχεδιαστεί ένα πρόγραμμα π ρ ώ ι μ ω ν π α ρ ε μ β ά σ ε ω ν . Ειδικότερα, υποστηρίζεται ότι η ύπαρξη οποιουδήποτε συνδιασμού παραγόντων κινδύνου είναι αποφασιστικής σημασίας ώστε να επιβάλλει την ανάπτυξη προγραμμάτων παρέμβασης.

Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2013

Πως θα γίνετε μέλος των Φίλων της Ειδικής Αγωγής του NYS !



Για να γίνετε μέλος των Φίλων της Ειδικής Αγωγής του New York Studies, παρακαλώ ακολουθείστε τον παρακάτω σύνδεσμό  www.newyorkstudies.gr και  μετά ...... click στη καρδούλα !!!

Συνάντηση Φίλων της Ειδικής Αγωγής Σεπτέμβριος 2013


Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνάντηση των Φίλων της Ειδικής Αγωγής του New York Studies για την Ακαδημαϊκή Χρονιά  2013-2014 στις εγκαταστάσεις του New York Studies, Σκούφου 3, Σύνταγμα.
 Κεντρικό θέμα του σεμιναρίου ήταν 'Αυτισμός και Σύγχρονη Ελληνική Πραγματικότητα'. 
Κεντρική ομιλήτρια ήταν κ κυρία Μαράνια Γκιόκα,  MSc, Ειδική Εκπαιδευτικός , Καθηγήτρια του Τομέα της Ειδικής Αγωγής του New York Studies.
H κυρία Γκιόκα έχει πολυετή εμπειρία στο χώρο του Αυτισμού.
Το σεμινάριο πλαισίωσε με ομιλία και η μεταπτυχιακή φοιτήτρια του MPhil in Special Needs, University of Bolton, κυρία Ιωάννα Χρόνη η οποία είναι προπονήτρια κολύμβησης. Παρέθεσε πληροφορίες σχετικά με τις εναλλακτικές θεραπείες που αφορούν παιδιά που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού και μοιράστηκε την εμπειρία της με τους συμμετέχοντες στο σεμινάριο μιας και εργάζεται με παιδιά με αυτισμό.
Η κυρία Θεοδώρα Παπαδοπούλου, Διευθύντρια του Τομέα της Ειδικής Αγωγής,  μίλησε για την αναγκαιότητα συνεχούς επιμόρφωσης στο χώρο της Ειδικής Αγωγής και παρουσίασε τα Πιστοποιημένα Προγράμματα Επαγγελματικής Εξειδίκευσης στην Ειδική Αγωγή από τον Φορέα Edexcel, UK.











Επόμενη συνάντηση των Φίλων της Ειδικής Αγωγής του New York Studies θα πραγματοποιηθεί άμεσα.








Για να γίνετε μέλος των Φίλων της Ειδικής Αγωγής του New York Studies ακολουθείστε τον παρακάτω σύνδεσμο και μετά κάνετε click στη καρδούλα




Πέμπτη 29 Αυγούστου 2013

Αυτισμός και εκπαίδευση



Αυτισμός και εκπαίδευση
Μαράνια Γκιόκα, MSc, Eιδική παιδαγωγός, Εισηγήτρια στα  Προγράμματα Ειδικής Αγωγής του
 New York Studies

1.     Περιγραφή Αυτισμού
Ο αυτισμός είναι μία αναπτυξιακή  διαταραχή, η οποία επηρεάζει το πώς το άτομο επικοινωνεί και συσχετίζεται με τους άλλους ανθρώπους. Τα άτομα με αυτισμό συνήθως παρουσιάζουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, τα οποία ωστόσο τους επηρεάζουν με διαφορετικό τρόπο. Αυτό σημαίνει ότι κάθε άτομο με αυτισμό είναι διαφορετικό. Οι τρεις βασικοί τομείς, στους οποίους τα άτομα με αυτισμό παρουσιάζουν δυσκολία, είναι ο τομέας της επικοινωνίας, ο τομέας των κοινωνικών δεξιοτήτων και ο τομέας της φαντασίας (τριάδα των διαταραχών).
Στον τομέα της επικοινωνίας, τα άτομα με αυτισμό συνήθως παρουσιάζουν δυσκολία τόσο στη λεκτική, όσο και στη μη-λεκτική επικοινωνία. Σε ό,τι αφορά τη λεκτική επικοινωνία, σύνηθες στα άτομα με αυτισμό είναι η κυριολεκτική κατανόηση και χρήση της γλώσσας. Θεωρούν ότι οι άνθρωποι εννοούν πάντοτε αυτό που λένε, ενώ οι ίδιοι εκφράζονται επίσης κυριολεκτικά. Λόγω αυτού του χαρακτηριστικού, συχνά δυσκολεύονται να καταλάβουν το χιούμορ και το σαρκασμό. ό,τι αφορά τη μη-λεκτική επικοινωνία, τα άτομα με αυτισμό δυσκολεύονται συνήθως να κατανοήσουν τις πληροφορίες που μεταφέρουν οι εκφράσεις του προσώπου και ο τόνος της φωνής. Κάποια άτομα με αυτισμό αναπτύσσουν λόγο, ενώ κάποια άλλα δεν αναπτύσσουν λόγο, αν και μπορεί να καταλαβαίνουν τι τους λέει κάποιος. Κάποια άτομα με αυτισμό ενδέχεται να έχουν καλές γλωσσικές δεξιότητες, αλλά να παρουσιάζουν δυσκολία στις δεξιότητες που χρειαζόμαστε για την ανάπτυξη συζήτησης.
Στον τομέα των κοινωνικών δεξιοτήτων, τα άτομα με αυτισμό παρουσιάζουν έλλειμμα στις δεξιότητες που χρειαζόμαστε για να κατανοήσουμε και να εμπλακούμε στον κοινωνικό κόσμο. Φαίνεται να απουσιάζουν «κομμάτια από το παζλ», τα οποία επηρεάζουν την κοινωνική κατανόησή τους. Το έλλειμμα στον κοινωνικό τομέα μπορεί να εμφανίζεται ως έλλειψη κινήτρου για κοινωνική αλληλεπίδραση και αδιαφορία για τους άλλους και ακατάλληλη προσέγγιση των άλλων.  Εμφανίζεται επίσης και ως δυσκολία στην ανάπτυξη και διατήρηση φιλιών, στην κατανόηση και στην εφαρμογή κοινωνικών κανόνων,  στο να κατανοήσουν, να εκφράσουν και να μοιραστούν συναισθήματα, καθώς και δυσκολία στο παιχνίδι και στο να μοιράζονται αντικείμενα και δραστηριότητες.
Στον τομέα της φαντασίας, τα άτομα με αυτισμό συνήθως εμφανίζουν δυσκολία να καταλάβουν και να ερμηνεύσουν τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις ενέργειες των άλλων, δυσκολία να εμπλακούν σε φανταστικό παιχνίδι καθώς και να διαχειριστούν το απρόβλεπτο ή ασυνήθιστο.
2.     Τα σημάδια και χαρακτηριστικά του αυτισμού
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ήδη από τους πρώτους μήνες της ζωής του παιδιού οι γονείς μπορούν να παρατηρήσουν κάποια από τα σημάδια του αυτισμού. Οι ειδικοί τα αποκαλούν κόκκινες σημαίες και τα πιο συνήθη αυτών είναι:
Να μην κάνει βλεμματική επαφή (π.χ. δεν σας κοιτάει όταν το ταΐζετε)
Να μην χαμογελά όταν του χαμογελάτε
Να μην ανταποκρίνεται στο όνομά του όταν το φωνάζετε
Να μην χαιρετά κουνώντας το χέρι του για να κάνει «γεια» ή να μην χρησιμοποιεί άλλες χειρονομίες για να επικοινωνήσει
Να μην μιμείται τις κινήσεις σας ή τις εκφράσεις του προσώπου σας
Να μην παίζει με άλλους ανθρώπους


3.     Εκπαίδευση Μαθητών με Αυτισμό
a.     Δομές του Υπουργείου Παιδείας
b.     Δομές του Υπουργείου Υγείας
c.      Ιδιωτικοί Φορείς

Δομές του Υπουργείου Παιδείας
Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν σχολεία που να είναι ειδικά σχεδιασμένα αποκλειστικά για μαθητές με αυτισμό.
Σύμφωνα με το Ν.3699/2008-ΦΕΚ 199, η Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της υποχρεωτικής και δωρεάν δημόσιας παιδείας.
Επομένως, οι μαθητές με αυτισμό έχουν τα ίδια δικαιώματα στην εκπαίδευση, όπως και οποιοσδήποτε άλλος μαθητής με ή χωρίς κάποια δυσκολία.
Τι εννοούμε όταν μιλάμε για Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση μαθητών με αυτισμό;
Πρόκειται για τις παρακάτω εκπαιδευτικές υπηρεσίες:
·         διαφοροδιάγνωση
·         διάγνωση
·         αξιολόγηση και αποτύπωση των ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών
·         παιδαγωγική παρέμβαση με εξειδικευμένα και κατάλληλα προσαρμοσμένα εκπαιδευτικά εργαλεία και προγράμματα
Ποιοι φορείς είναι αρμόδιοι για την διάγνωση, αξιολόγηση και τον εκπαιδευτικό σχεδιασμό για μαθητές με αυτισμό;
·         τα Κέντρα Διαφοροδιάγνωσης, Διάγνωσης και Υποστήριξης Ειδικών Εκπαιδευτικών Αναγκών (ΚΕΔΔΥ) και   οι δημόσιες ιατροπαιδαγωγικές υπηρεσίες

Ποιες επιλογές φοίτησης υπάρχουν;
1.       Φοίτηση σε ειδικά σχολεία (Σχολικές Μονάδες Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης- ΣΜΕΑΕ):
·         ειδικά νηπιαγωγεία και τα τμήματα πρώιμης παρέμβασης που λειτουργούν μέσα στα ειδικά νηπιαγωγεία
o        μέχρι 7 χρονών
·         ειδικά δημοτικά σχολεία
o        Α, Β, Γ, Δ, Ε, ΣΤ τάξη και μία τάξη προκαταρκτική
o        μέχρι 14/15 χρονών
·         ειδικά γυμνάσια
o        Α, Β, Γ τάξη και μία τάξη προκαταρκτική
o        μέχρι 19 χρονών
·         ειδικά επαγγελματικά γυμνάσια
o        η φοίτηση διαρκεί 5 χρόνια
o        παρέχεται επαγγελματική εκπαίδευση
·         ειδικά λύκεια
o        Α, Β, Γ τάξη και μία τάξη προκαταρκτική
o        μέχρι 23 χρονών
·         ειδικά επαγγελματικά λύκεια
o        η φοίτηση διαρκεί 4 χρόνια
o        παρέχεται επαγγελματική εκπαίδευση
·         ειδική επαγγελματική σχολή:
o        γράφονται απόφοιτοι ειδικού επαγγελματικού γυμνασίου και ειδικού γυμνασίου
o        η φοίτηση διαρκεί 4 χρόνια
·         Εργαστήρια Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΕΕΚ)
o        η φοίτηση διαρκεί από 5 μέχρι 8 χρόνια)
o        η πρώτη εγγραφή γίνεται σε μαθητές μέχρι 16 χρονών 

2.       Φοίτηση σε γενικά σχολεία:

·         στη σχολική τάξη, υποστηριζόμενοι από τον εκπαιδευτικό της τάξης (συνήθως στον αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας- Asperger Syndrome)
·         στη σχολική τάξη με παράλληλη στήριξη, έχοντας δηλαδή έναν εκπαιδευτικό αποκλειστικά για τον συγκεκριμένο μαθητή (συνήθως στον αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας- Asperger Syndrome).
o        Το ποιος θα κάνει την παράλληλη στήριξη το αποφασίζει το ΚΕΔΔΥ. Μπορεί ωστόσο και η οικογένεια να εισηγηθεί να αναλάβει κάποιος ειδικός βοηθός τον ρόλο αυτόν. Τον ειδικό βοηθό θα πρέπει όμως να τον δεχτούνε και ο Διευθυντής της Σχολικής Μονάδας καθώς και ο Σύλλογος Διδασκόντων.
·         σε τμήμα ένταξης (αυτισμός μέσης και χαμηλής λειτουργικότητας)

3.       Προγράμματα Διδασκαλίας στο σπίτι

Λογοθεραπεία, εργοθεραπεία  και τέτοιου τύπου θεραπείες παρέχονται μόνο μέσω των:
·         ΣΜΕΑΕ  και
·         ΚΕΔΔΥ.


Εξετάσεις και αυτισμός:
Με το ίδιο ΦΕΚ, προβλέπεται η ύπαρξη διαφορετικών δοκιμασιών στις προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις για μαθητές με αυτισμό, ώστε να ταιριάζουν στο μαθησιακό προφίλ τους.
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε με τη Διεύθυνση Ειδικής Αγωγής του Υπουργείου Παιδείας  210 344 3626.


Δομές του Υπουργείου Υγείας
Ειδικά Κέντρα Εξειδικευμένης Περίθαλψης (Κέντρα Ημέρας)
·        για παιδιά προσχολικής ηλικίας με Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές-Αυτισμό,
·        για παιδιά σχολικής ηλικίας με Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές-Αυτισμό, 
·        για εφήβους με Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές-Αυτισμό.

Αποτελούν Αποκεντρωμένες Οργανικές Μονάδες Τμήματος Νοσοκομείου ή Ν.Π.Ι.Δ.
Στα Ειδικά Κέντρα Εξειδικευμένης Περίθαλψης εντάσσονται παιδιά και έφηβοι, οι οποίοι παρακολουθούν ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα προετοιμασίας για ένταξη ή για επανένταξη  σε σχολείο.
Στόχος είναι η όσο το δυνατόν ταχεία ένταξη ή επανένταξη στο νηπιαγωγείο ή το σχολείο και για αυτό καθ΄ όλο το διάστημα της παρακολούθησης  του προγράμματος στο Κέντρο Ημέρας υπάρχει μία στενή συνεργασία της διεπιστημονικής ομάδας  με τον εκπαιδευτικό και το εκπαιδευτικό πλαίσιο, στο οποίο το παιδί  θα ενταχθεί  ή θα επανενταχθεί.
·        Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε με το Υπουργείο Υγείας, Διεύθυνση Ψυχικής Υγείας 2132161775


Ιδιωτικοί Φορείς
Πλέον υπάρχουν πολλοί ιδιωτικοί φορείς που ασχολούνται με την εκπαίδευση μαθητών με αυτισμό, παρέχοντας ειδικό παιδαγωγικό πρόγραμμα, λογοθεραπεία, εργοθεραπεία κ.ά.
Πληροφορίες για τα ιδιωτικά κέντρα οι γονείς μπορούν να έχουν μέσω του www.noesi.gr , αλλά και μέσω μιας απλής αναζήτησης στο google.
Κάποια κέντρα ειδικής αγωγής προσφέρουν υπηρεσίες ειδικής αγωγής γενικότερα, ενώ υπάρχουν κάποια ιδιωτικά κέντρα που απευθύνονται αποκλειστικά σε μαθητές με αυτισμό.
Οι γονείς χρειάζεται να επιλέγουν το ιδιωτικό αυτό κέντρο που ταιριάζει περισσότερο στις ανάγκες των παιδιών τους. Για παράδειγμα, αν για κάποιο μαθητή με αυτισμό στόχος είναι η ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων, τότε καλό θα ήταν να επιλέξουν ένα κέντρο που οργανώνει ομάδες ανάπτυξης κοινωνικών δεξιοτήτων. Επίσης, αν κάποιος μαθητής παρουσιάζει πολλές δυσκολίες που σχετίζονται με την αισθητηριακή ολοκλήρωσή του, τότε καλό θα ήταν οι γονείς να επιλέξουν κάποιο κέντρο που διαθέτει ανάλογο εξοπλισμό για προγράμματα αισθητηριακής ολοκλήρωσης.
Πολύ βοηθητικό είναι επίσης να συμβουλεύονται την εμπειρία άλλων γονιών που έχουν παιδιά με αυτισμό σχετικά με το ποιο κέντρο είναι καλό.
Καλό είναι να έχουν συναντήσεις με διάφορους εκπροσώπους των κέντρων για να ενημερωθούν για τις υπηρεσίες που προσφέρει το κάθε κέντρο καθώς και για το κόστος των θεραπειών.

Τι μπορεί κανείς να παρατηρήσει με την εκπαίδευση αυτή;
Ο στόχος της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης μαθητών με αυτισμό (όπως και οποιουδήποτε μαθητή) είναι να αναπτύξει στο μέγιστο τις δυνατότητές του.
Πολλές φορές οι γονείς μαθητών με αυτισμό ρωτάνε τους εκπαιδευτικούς « Θα καταφέρει το παιδί μου να μπει στο πανεπιστήμιο;». Σε αυτούς τους γονείς θα συμβούλευα να εστιάσουν περισσότερο στο τώρα και στο όμορφο ταξίδι της εκπαίδευσης και όχι στο αν θα εισαχθεί στο πανεπιστήμιο.
Είναι δύσκολο να πούμε τι θα κατακτήσει ένας μαθητής με αυτισμό, μιας και ο ένας μαθητής με αυτισμό μπορεί να διαφοροποιείται πολύ από κάποιον άλλον μαθητή με αυτισμό. Για παράδειγμα, υπάρχουν παιδιά με αυτισμό που μαθαίνουν το μηχανισμό της ανάγνωσης από μόνα τους στην ηλικία των 3 χρόνων, ενώ υπάρχουν παιδιά με αυτισμό που χρειάζεται να τη διδαχθούν με ένα ιδιαίτερα τροποποιημένο τρόπο.
Οπότε, το αποτέλεσμα της εκπαίδευσης εξαρτάται πολύ από το δυναμικό του παιδιού, αλλά και από τη φύση της εκπαίδευσης που λαμβάνει χώρα. Ένας μαθητής με αυτισμό μπορεί να ολοκληρώσει απλά την υποχρεωτική εκπαίδευση, ενώ άλλος μαθητής με αυτισμό ενδέχεται να εισαχθεί στο πανεπιστήμιο με εξαιρετική σειρά κατάταξης!



Μαράνια Γκιόκα, MSc,  www.socialskillsproject.com